KOMBAT KRAKÓW

Przejdź do treści

Menu główne:

AIRCOMBAT - co to jest i czemu to takie wciągające?
Air Combat to walka powietrzna modeli którą każy może odwzorować i przeżyć. Pilotując własny model RC choć w części można poczuć emocje jakie towarzyszą pilotom prawdziwych maszyn.
Kilka lat temu była to droga i elitarna dziedzina modelarstwa RC, zastrzeżona dla zamożnych którzy nie liczą straconywch w walce modeli.
Modele z silnikami spalinowymi są drogie, ciężkie i bardzo szybkie dlatego powstał kombat elektryczny - tańszy, mniej urazowy z modelmi łatwiejszymi w opanowaniu.

Air Combat ESA jest tańszą ale równie wciągającą zabawą jak airkombat spalinowy. Nazwa to skrót od angielskiego oznaczenia Electric Simple Aircombat co oznacza uproszoną elektryczną wersje tej kategorii modelarstwa lotniczego.
W nieco większej skali czyli mniejszych wymiarach modeli, emocje są równie wielkie a do rozpoczęcia przygody nie trzeba zbyt wielkich wydatków i drogich spalinowych silników. Airkombat modeli elektrycznych jest znacznie tańszy. Modele nie wymagają dużego nakładu finansowego, łatwo się je buduje i serwisuje.

Air Combat ESA Kraków. Popularyzacja kombatu a zwłaszcza kombatu ESA w Krakowie wiąże się po części z moimi modelami, dlatego poniżej prezentuje modele ESA jakie zbudowałem i jakimi latam lub latałem z Eskadrą Kraków.
Relacje z budowy kilku modeli znajdują się na Polskim Forum modelarskim (pfm)
Na stronie "www" zamieszczam jednak więcej szczegółów technicznych z ich budowy i kilka rad które mogą być przydatne przy stawianu pierwszych kroków w tej dziedzinie modelarstwa oraz prezentuję filmy "zrób to sam" na temat jak zbudować i jak oblatać modele ESA

Po dziesięciu latach obecności strony na serwerze "republika.pl" serwis został zlikwidowany.
Mam nadzieję, że nowa domena pozwoli na odnalezienie strony przez zainteresowanych aircombatem oraz dalszy jej rozwój.

Czym jest kombat i na czym to polega walka powietrzna modeli zdalnie sterowanych?
Zawody to jednak nie tylko rywalizacja i widowiskowe akrobacje dla zadowolenia publiczności. Walka powietrzna to przede wszystkim test umiejętności pilotów. Sprawdzenie ich wzrokowo-ruchowej koordynacji, zdolności panowania nad modelem w często trudnych wietrznych warunkach.
Walka to także sprawdzenie zdolności opanowania własnych emocji, koncentracji i skupienia w prowadzeniu zdalnie sterowanego modelu. Ważna jest także strategia i konieczność przewidywania ruchów swoich przeciwników aby uzyskać cięcie taśmy lub uniknąć ataku trzeba widzieć znacznie więcej niż tylko swój model.

W trakcie walki nie ma dwóch identycznych sytuacji, kombat to nie latanie w kółko i doskonalenie tych samych ewolucji. Dynamiczna zmiana sytuacji w powietrzu wymaga natychmiastowej a wręcz intuicyjnej reakcji. Każdy pilot walczy o sukces ale też o szczęśliwy powrót na ziemię własnego modelu.
Kombat ESA analogicznie jak Kombat spalinowy to podniebna walka modeli zdalnie sterowanych w których zawodnik z nadajnikiem RC w rękach, pilotuje model wzorowany na konstrukcjach z okresu I i II wojny światowej.
Konstrukcje modeli napędzane silnikami spalinowymi są skalowane 1;12 lub 1;8 względem oryginału a modele elektryczne, ograniczone są regulaminową rozpiętością skrzydła i mają wymiar 85cm lub 100cm a w przypadku modeli dwusilnikowych wymiar 100cm - 120cm

Odpowiednio malowane modele wiernie oddające kształt oryginału i przecinają niebo z dużą prędkością zapewniając sporo wrażeń w trakcie symulacji walk powietrznych.

Do walki nie stosuje się amunicji :-)
Każdy model ciągnie za sobą cienką taśmę z bibuły którą przeciwnik powinien obciąć śmigłem lub skrzydłem. Długość taśmy 10m zapewnia mocne wrażenia w trakcie ciasnych ewolucji i zbliżania modeli na tak niewielką odległość. W trakcie walk zdarzają sie czasem widowiskowe kolizje, które zwyczajowo przez zgromadzoną publiczność nagradzane są brawami :-)

Reguły są proste:

W przypadku modeli ESA :
- model powinien być wykonany z miękkiego materiału (pianka epp, styrodur)
- model ma mieć odpowiednie wymiary i dopuszczalną wagę
- ograniczona regulaminem jest jedynie pojemność akumulatora natomiast, silnik elektryczny, śmigło i sterowanie to już kwestia wyboru modelarza

W przypadku modeli spalinowych  i elektrycznych skalowanych :
- model musi być proporcjonalnie zmniejszony a jego wymiary z odchyłką 3cm muszą odpowiadać oryginałowi w skali 1;12 modele z okresu II wojny oraz 1;8 modele z okresu I wojny światowej
- pojemność silnka spalinowego jest dobrana do wielkości modelu i mieści się w przedziale 2,5cm3 - 4cm3 modele z okresu II wojny oraz 5-6 cm3 4T modele z okresu I wojny światowej
- moc silnika elektrycznego jako alternatywy dla silnika spalinowego jest dowolna ale limitujej ją wskaźnik uzyskanych obrotów przy załozonym skoku śmigła
- prędkości obrotowe silników sa ograniczone do wartości 15500 obrotów
- waga modeli jest również ograniczona i dobrana do kategorii

Reszta dzieje się w powietrzu:
- walka trwa 5 minut dla modeli ESA z okresu II wojny oraz 7 minut dla modeli z okresu I wojny światowej i modeli spalinowych
- startuje jednocześnie do jednej walki 7 modeli a rywalizacja toczy się każdy z każdym.
- premiowane jest każde cięcie taśmy przeciwnika oraz ochrona taśmy własnej.
- w kategorii modeli z pierwszej wojny światowej dodatkowo premiowane są start i lądowanie na kołach a także cięcie słupka symulującego cel naziemny

W zakładce MODELE prezentuję zbudowane modele ESA oraz liczne porady i zdjęcia obrazujące jak powstają małe kombaty.
Polecam też filmy "DIY" czyli "Do It Yourself" jakie przygotowałem i umieściłem na swoim kanale You Tube pod hasłem: Jak zbudować model ESA
Filmy o budowie i regulacji modeli mozna też zobaczyć w zakładce technika/jak zbudować model ESA

Kombat ESA jest prosty w budowie i naprawie, co czyni go stosunkowo tanią rozrywką dla każdego.
Emocje z latania tymi małymi modelami gwarantowane, niezależnie od tego czy model aircombat ESA jest pierwszym wykonanym modelem zdalnie sterowanym, czy też stanowi chwilowy przerywnik w innej dziedzinie modelarstwa RC.

Pełny regulamin dla zainteresowanych - poniżej

Regulamin zawodów i klas modeli latających ESA (Electric Simple Aircombat)
                                 - 2017r  aktualizacja

1. R/C Air Combat
1.1 R/C Air Combat
To dyscyplina modelarstwa lotniczego RC (Radio Control) mająca na celu odtworzenie walk
powietrznych z okresu I i II Wojny Światowej w formie pasjonujących i bezpiecznych zawodów półmakiet
modeli latających w interesującej dla widzów i dla zawodników formie rywalizacji sportowej
1.2 Podstawowe zasady
Wszystkie zasady FAI dotyczące modeli latających i ich wyposażenia R/C muszą być przestrzegane
w klasie ESA z uwzględnieniem zmian podanych w tym regulaminie. Zawodnik jest osobiście odpowiedzialny
za model latający użyty w zawodach oraz ewentualny szkody osobowe i materialne jakie może spowodować.
Organizatorzy zawodów i sędzia główny zawodów są odpowiedzialni za zapewnienie bezpieczeństwa
zawodników i publiczności w trakcie zawodów, przestrzeganie zapisów powyższego regulaminu, kontrolę
częstotliwości nadajników podczas zawodów oraz dyscyplinę i sportowy charakter rywalizacji zawodników
1.3 Bezpieczeństwo
Bezpieczeństwo ma zawsze najwyższy priorytet. Każde zachowanie lub zdarzenie uznane przez
głównego sędziego lub organizatorów zawodów, jako niebezpieczne może spowodować natychmiastową
dyskwalifikację zawodnika z zawodów. Każdy zawodnik, może być poproszony o wykonanie lotu próbnego, aby udowodnił, że jest zdolny pilotować model samolotu wykonany zgodnie z n/n regulaminem.

2. Miejsce zawodów
Wybór miejsca zawodów należy do organizatora.
Zaleca się aby teren przeznaczony do rozegrania zawodów był nie mniejszy niż 100 x 50 m (orientacyjny
wymiar boiska piłkarskiego) a pole lotu liczone po promieniu od miejsca startu, było wolne do drzew lub
zabudowań na odległość większą niż 100m
2.1 Podział na strefy
Schemat poniżej pokazuje typowy, sugerowany układ pola lotów dla zawodów Aircombat. Linia
bezpieczeństwa jest graniczną wartością pola lotów która nie może być przekraczana w trakcie zawodów i ma na celu utrzymanie modeli w bezpiecznej odległości od linii pilotów i widzów
Lina Bezpieczeństwa ma charakter umowny i winna być oznaczona na terenie zawodów biało czerwoną taśmą
a w przestrzeni powietrznej rozumiana jest jako prostopadła do pola lotów półpłaszczyzna.
Organizator odpowiada za kontrolę linii bezpieczeństwa (strefy lotu), która obowiązuje wszystkich zawodników
od momentu otwarcia do momentu zakończenia zawodów. Organizator powinien pozostawić jak największą
możliwą odległość między polem lotów a widzami. Sugerowane odległości są podane na schemacie poniżej:

------------- linia bezpieczeństwa 0 m ---------------
------------------ linia pilotów 3 m --------------------
--------------- linia gotowości 5 - 8 m ----------------
------------- strefa widzów 10 - 15 m ----------------

2.2.1. Strefa lotów
Strefa lotów jest zawsze przed linią bezpieczeństwa. Jest to obszar, w którym dopuszczone jest
chwilowe lądowanie w czasie trwania walki. Jego wymiary określa organizator w zależności od terenu na jakim
rozgrywane są zawody.
Każdy model, który wyląduje poza strefą lądowania nie może być podnoszony podczas walki lub dopóki inne
modele są w powietrzu. Tylko modele lądujące w tej strefie mają zezwolenie na podniesienie w czasie walki
i ponowny start. (Odpowiednio do paragrafu 4.6)
2.2.2. Pole lądowania
Prostokątny obszar o długość 50m i szerokości 20m (licząc od linii bezpieczeństwa) w strefie lotów
wyznaczony przez Organizatora biało-czerwoną taśmą. Lądowanie modeli po sygnale zakończenia walki w tym
obszarze jest premiowane dodatkowymi punktami.
2.2.3. Pole celów naziemnych – słupki
W klasie modeli WWI przewiduje się rozlokowanie 6 słupków styropianowych o wymiarach
3x3x100cm symulujących cele naziemne. W walce modele mogą atakować słupki co premiowane jest
dodatkowymi punktami.
Słupki powinny być tak rozlokowane w polu lądowania aby nie było możliwości poprowadzenia linii prostej
przez trzy słupki a odległość między nimi nie była mniejsza niż 10m
Ataki na cele naziemne można przeprowadzać jedynie równolegle do linii bezpieczeństwa a kierunek od nalotu
ustala sędzia główny zawodów) stosownie do warunków lokalnych i pogodowych.
Zabronione są ataki prostopadłe do linii bezpieczeństwa.
Zabronione jest atakowanie słupków w trakcie startu, cięcie słupka musi być poprzedzone min. 10 sekundami
lotu od chwili startu.
2.2.4. Linia bezpieczeństwa
Linia bezpieczeństwa biegnie równolegle do linii pilotów w odległości 3 metrów. Model nie może
lecieć bliżej pilotów niż wskazuje ta linia. Każdy model, który przekroczy tę linię podlega karze i zasadom
dyskwalifikacji. Ten punkt obowiązuje przez cały czas od otwarcia zawodów do oficjalnego zakończenia.
Dotyczy to wszystkich lotów ( walki, testowych, pokazowych), wszystkich modeli w każdym przypadku.
2.2.5. linia gotowości + ewentualne Boksy Startowe
Boksy startowe powinny zapewniać odległość 3-5 metrów między pilotami. Linia gotowości powinna
biec równolegle do linii pilotów w odległości 5-8 metrów. Wszyscy piloci i pomocnicy powinni startować zza
tej linii.
2.3 Publiczność
Publiczność powinna przebywać w bezpiecznej odległości, przynajmniej nie mniej niż 10m, za linią
bezpieczeństwa lub być chroniona przez zabezpieczenia typu siatka. Obszar zabezpieczony przez siatkę jest
definiowany, jako obszar zaczynający się przy siatce do odległości równej jej wysokości, tzn.: dla siatki 3m
wysokiej, bezpieczny obszar to do 3-go metra za siatką.
2.4 Pierwsza pomoc
Na miejscu zawodów powinien być oznaczony punkt pierwszej pomocy. W tym punkcie powinna być
apteczka pierwszej pomocy dostępna w każdej chwili w razie wypadku.

3 Modele i Wyposażenie w zależności od klasy
3.1 Model
Materiał, z którego wykonany jest model to wszelkiego rodzaju pianki typu: EPP, styropian, styrodur,
depron. Nie wolno stosować wzmocnień krawędzi natarcia oraz krawędzi spływu skrzydła oraz krawędzi
stateczników żadnymi materiałami twardymi typu węgiel, szkło, drewno itp. Wolno stosować dźwigary
i wzdłużne wzmocnienia skrzydeł, usterzenia i kadłuba za pomocą prętów (listew) węglowych, szklanych lub
wykonanych z innych materiałów ale pierwszy pręt wzmacniajmy skrzydła i usterzenie musi być odsunięty
o 10 mm od krawędzi natarcia. Model musi w całości być wykonany z "miękkiego" materiału.
Zabronione jest stosowanie zacięć płata na natarciu.
Dozwolone jest stosowanie wzmocnienia natarcia skrzydła przy pomocy taśmy foliowej lub foliowej zbrojonej
włóknem. Można stosować elementy ułatwiające cięcie taśmy, czyli tzw. "karabiny" (np. wykonane z drobnego
papieru ściernego, jako paski naklejone na natarciu lub z innego materiału ułatwiającego cięcie taśmy). Nie
można stosować elementów wystających przed natarcie, wszelkiego rodzaju ostrzy czy elementów wykonanych
z metalu, lub materiałów twardych.
3.1.1. Model w klasie WW I
Model musi być półmakietą rzeczywistego wielopłatowego samolotu wojskowego wyprodukowanego
do końca 1918r.Model musi być wyposażony w trwale umocowane podwozie stałe (pod warunkiem, że oryginał takie posiadał) Jeżeli jest to model prototypu lub wersji produkowanej po 1918r to oryginał lub pierwowzór musiał latać do1918r.
Model musi posiadać malowanie zgodne z oryginałem, który odwzorowuje.
W przypadku modelu samolotu z silnikiem gwiazdowym należy stosować jego imitację lub oprofilowanie.
Rozpiętość modelu jednosilnikowego: 1000 mm
Rozpiętość modelu wielosilnikowego: min. 1200 mm – max. 1400 mm
Wszystkie wymiary wynikają z przeliczenia skali do nominalnej rozpiętości z odchyłką +/- 3 cm.
3.1.2. Model w klasie WW II
Model musi być półmakietą rzeczywistego samolotu wojskowego wyprodukowanego w latach 1935 – 1945.
Jeżeli jest to model prototypu to oryginał musiał latać w danym okresie.
Model musi posiadać malowanie zgodne z oryginałem, który odwzorowuje.
Rozpiętość modelu jednosilnikowego: 700 – 860 mm
Rozpiętość modelu wielosilnikowego: 860 – 1000 mm
Wszystkie pozostałe wymiary wynikają z przeliczenia skali do nominalnej rozpiętości z odchyłką +/- 3cm.
3.2 Silnik
Silnik elektryczny dowolny (szczotkowy lub bezszczotkowy).
3.3 Montaż napędu elektrycznego
Każdy model biorący udział w zawodach musi mieć możliwość szybkiego rozłączenia akumulatora od
regulatora obrotów bez użycia narzędzi lub demontażu modelu na wypadek awarii.
3.4 Zasilanie
Modele jednosilnikowe:
Akumulatory max 15Wh (np.:11,1V*1350mAh /1000=14,98Wh lub 7,4V*2000mAh=14,8Wh)
Modele wielosilnikowe:
Akumulatory max 28Wh (np.: 2*11,1V*1250mAh/1000=27,75Wh lub 11,1V*2500mAh/1000=27,75Wh)
Uwaga: V*mAh/1000=Wh - do obliczeń bierzemy znamionowe parametry akumulatorów!
Każdy zawodnik zobowiązany jest do posiadania minimum 2 akumulatorów.
3.5 Śmigła
Śmigła dowolne fabryczne, dobrane do modelu i silnika. Oś silnika nie może wystawać poza śmigło,
tzn. śmigło montowane na prop saver lub kołpak.
3.6 Waga modelu
3.6.1. modele w klasie WW I
Jednosilnikowy i Wielosilnikowy: min: 200g max: 800g
3.6.2. modele w klasie WW II
Jednosilnikowy: min: 200g max: 450g
Wielosilnikowy: max: 600g
3.7 Taśma
Taśma wykonana z bibuły (krepiny). Długość taśmy: 10m, szerokość: 1cm, zaznaczona na końcu
„ochrona” (20-30cm) np. pisakiem.
3.8 Ochrona głowy
Każdy zawodnik i każda osoba będącą przed linią publiczności ma obowiązek posiadać i stosować kask
ochronny. Kask powinien chronić głowę przed bezpośrednim trafieniem przez model.
3.9 Wyposażenie radiowe
Każdy zawodnik powinien sprawdzić zasięg (działanie) swojego wyposażenia RC przed zawodami.
Zawodnik jest odpowiedzialny za właściwe działanie swojego wyposażenia RC.

4. ZAWODY
4.1 Struktura podział na rundy
W każdej walce uczestniczy przynajmniej dwóch a najwięcej siedmiu pilotów, którzy latają każdy
przeciw każdemu. Runda to wykonanie dokładnie jednej walki przez każdego z pilotów. Lista startowa
kolejnych rund powinna być tak zmieniona, aby tak dużo pilotów jak to możliwe spotkało innych, aby każdy
mógł walczyć z każdym.
Liczba rund, jakie będą rozgrywane w danych zawodach powinny być określone przed zawodami.
Rekomendowane jest rozgrywanie 3 rund.
Zawody kończą się finałem, który jest następstwem po odbyciu wszystkich zapowiedzianych rund oraz
podliczeniu i wyłonieniu najlepszych zawodników. W finale spotyka się siedmiu pilotów, którzy uzyskali
największą liczbę punktów podczas rund. Pilot, który ma największą sumę punktów liczonych z poszczególnych
rund wraz z dorobkiem walki finałowej wygrywa zawody.
4.2 Walki
Walka jest rozumiana jako sportowa rywalizacja zawodników (pilotów) za pomocą swoich modeli
Każda walka podzielona jest na trzy części: przygotowania, gotowości, lot.
4.2.1. Część przygotowania
Długość czasu przygotowania jest ustalana przez organizatora, zaleca się pięć minut.
Jest sygnalizowana przez głównego sędziego ogłoszeniem przygotowania do kolejnej walki.
Podczas tej części można wykonywać loty testowe. 30 sekund przed końcem czasu przygotowania, główny
sędzia ogłasza "30 sekund do startu” lub „Gotowość " co oznacza czas na stan gotowości
4.2.2. Część „gotowość”
Gotowość następuje bezpośrednio po czasie przygotowania i jest ogłaszana przez sędziego głównego
zawołaniem. Podczas gotowości wszyscy piloci i pomocnicy powinni być na linii gotowości. Całe wyposażenie
musi pozostać w boksach startowych,. Gotowość ma różny czas zależnie od decyzji sędziego głównego.
4.2.3. Lot
Część lot zaczyna się, gdy główny sędzia daje jeden długi sygnał (gwizdkiem lub komendą słowną
„start”). Piloci i pomocnicy mogą biec do swoich samolotów i startować. Czas lotu jest zgodny z paragrafem 4.5. Część lot kończy się, gdy główny sędzia da kolejny długi sygnał (gwizdkiem lub komendą słowną). Piloci muszą teraz zakończyć walkę i wylądować, gdy zdecydują, że mogą. Gdy tylko wyląduje ostatni model może być ogłoszony kolejny czas przygotowania.
W klasie WWI w fazie lotu możliwy jest atak na słupki rozmieszczone nieregularnie w polu lądowań
4.3 Pomocnicy
Każdy zawodnik może mieć pomocnika. Tylko jeden pomocnik i pilot na jeden model może znajdować
się na linii pilotów podczas lotu. W przypadku deszczu pomocnik lub sędzia powinien znajdować się przy
modelu i zobowiązany jest do ochrony taśmy przed zamoczeniem.
4.4 Start
Start z ręki jest dozwolony w obszarze między linią pilotów i linią bezpieczeństwa a start z ziemi
modeli w klasie WWI tylko poza linią bezpieczeństwa.
Jeśli model wystartuje bez taśmy pilot musi natychmiast wylądować i przyczepić nową taśmę
Dopuszcza się udział pomocnika zawodnika przy starcie modelu (wyrzut z ręki, podtrzymanie taśmy) jednak nie
dopuszcza się popychania modeli startujących z ziemi.
Każdy zawodnik po starcie musi cofnąć się na linię pilotów aby nie przesłaniać pola lotów innym zawodnikom.
W przypadku kapotażu modelu w klasie WWI, wejście w strefę lotu i ponowne ustawienie modelu do startu jest możliwe dopiero po starcie innych zawodników
4.5 Czas lotu
Maksymalny czas lotu jest określony dla poszczególnych kategorii:
7 minut dla modeli WW I a punkty za czas lotu są przyznawane po przeliczeniu czasu podanego w karcie pilota
wg. zasady 3 sekundy lotu = 1 pkt, a od początku 6 minuty, wg. zasady 1,5 sekundy lotu = 1 pkt.
5 minut dla modeli WW II a punkty za czas lotu są przyznawane po przeliczeniu czasu podanego w karcie pilota wg. zasady 3 sekundy lotu = 1 pkt
4.6 Ponowny start w trakcie walki
Nie jest określona maksymalna liczba startów podczas walki. Gdy pilot chce wziąć model ze strefy
lotów (podczas walki) musi mieć zezwolenie od głównego sędziego. Główny sędzia alarmuje pilotów i upewnia
się, że są uprzedzeni o tej sytuacji. Ponowny start musi być wykonany z miejsca, gdzie odbywał się pierwszy
start tj. wymagany jest powrót na linię pilotów.
4.7 Premia za lądowanie po sygnale zakończenia walki
Aby zaliczona była premia za lądowanie w polu lądowania po sygnale zakończenia walki, ponowny start musi
się odbyć na 10 sek. przed sygnałem końca walki
4.8 Zmiana modelu
Podczas jednej walki można użyć jednego modelu. Nowy model można użyć w kolejnej walce.
4.17 Pogorszenie warunków/zakłócenia/skarga
Jeśli pogoda lub inne warunki podczas zawodów pogorszą się, lub uczestniczący zawodnicy skarżą się
na pogodę lub inne warunki do organizatora, organizator powinien przeprowadzić głosowanie, aby większość
pilotów zadecydowała czy zawody mają być przesunięte, odwołane i jak traktować dotychczasowe wyniki.
4.18 Protest
Każdy zawodnik może wnieść protest przeciwko decyzji sędziów. Protest powinien być zawsze
rozpatrzony przez głosowanie wśród zawodników a wynik rozstrzyga zwykła większość tzn. 50% + 1 głos.
Rozpatrzenie protestu powinno być wykonane tak szybko jak to możliwe, jeżeli dotyczy to oprotestowanej
rundy. Od rozpatrzenia protestu pobierana jest opłata równa podwójnej wartości opłaty startowej. Jeśli protest
zostaje decyzją zawodników uznany za zasadny, opłata powinna być zwrócona.

5 Sędziowie
5.1 Sędzia Główny
Sędzia główny jest odpowiedzialny za kontrolę wagi modeli oraz pomiar czasu w trakcie rundy. Sędzia
główny zobligowany jest do obserwacji całej walki a w przypadku braku sędziego liniowego za kontrole strefy
bezpieczeństwa. Sędzia główny jest także odpowiedzialny za utrzymanie zawodników przed linią
bezpieczeństwa, gdy samoloty są w powietrzu.
Oszustwo, względnie próba oszustwa powinna skutkować dyskwalifikacją zawodnika. Sędzia podejmując taką
decyzję powinien opierać się o głosowanie przeprowadzone wśród pozostałych zawodników.
5.2 Sędzia bezpieczeństwa
Sędzia bezpieczeństwa jest odpowiedzialny przede wszystkim za bezpieczeństwo na zawodach. Sędzia
ten ma wyższą rangę niż sędzia główny, gdy chodzi o bezpieczeństwo. Sędzia bezpieczeństwa powinien
ostrzegać o zagrożeniach podczas walk. Powinien zająć takie miejsce, aby móc wyraźnie widzieć przekroczenia
linii bezpieczeństwa. Jest także odpowiedzialny za to, aby żadna osoba nie przebywała bez kasku poza strefą
zabezpieczaną przez siatkę lub bliżej linii bezpieczeństwa niż wyznaczone odległość na danych zawodach
5.3 Sędzia pilota
Sędzia pilota ma zapisywać na karcie pilota zdobyte punkty i czas lotu. Jest także odpowiedzialny za
rejestrację przekroczenia linii bezpieczeństwa (wspólnie z sędzią bezpieczeństwa), określenia braku
zaangażowania w walce, określenie startu i lądowania w polu startu i lądowania dla modeli WWI oraz
sprawdzenie taśmy pilota po walce.
Sędzia pilota powinien sprawdzić model przed i bezpośrednio po locie pod kątem taśm i jej kawałków
przyczepionych/przylepionych do modelu. Powinno to być zrobione razem z pilotem i potwierdzone jego
podpisem po locie. Jeśli po lądowaniu sytuacja jest sporna, decyzję podejmuje sędzia główny – natychmiast.
Sędzia pilota jest również odpowiedzialny za dostarczenie karty zawodnika do sędziego głównego oraz
poprawność jej wypełnienia i uzupełnienie podpisów.

6 Punktacja
Czas lotu (do 300 sek.): każde 3 sek. lotu
Czas lotu (po 300 sek.): każde 3 sek. lotu
(Punkty za pełen czas lotu: WW I: 180 pkt, WW II: 100pkt)
+ 1 pkt
+ 2 pkt
Obcięcie taśmy przeciwnika + 100 pkt
Ochrona własnej taśmy podczas walki + 50 pkt
Unikanie walki - 50 pkt
Przekroczenie linii bezpieczeństwa - 200 pkt
Lądowanie w polu lądowania po czasie zakończenia walki + 20 pkt
Przekroczenie dopuszczalnej masy modelu 0 pkt za rundę
Przekroczenie dopuszczalnych parametrów akumulatora 0 pkt za rundę
W klasie WWI dodatkowo:
Start z ziemi + 10 pkt
Obcięcie słupka + 50 pkt
Uwaga: Pierwszy atak możliwy po 10-ciu sekundach lotu modelu. Za cięcie słupka traktuje się również jego
skuteczne uszkodzenie (obcięcie lub złamanie) ciągniętą taśmą



- ostatnia aktualizacja strony 4 listopad 2019r
kontakt: wesoly_mirolek@interia.pl






 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego